Vahşeti severek seyretmek,
      hayatımın, duyduğum en kötü düşüncesi oldu,
      benim için.

Gerçeklerden hiç farkı olmadığını,
      beynimin sinir hücrelerini yerken filmler, hissettim,
      hissimin koparılmaya çalışıldığını, bir kere daha.

Uzun bir yolculuğa çıkacak bir Amerikalı zencinin,
      elinden düşürdüğünün siyonist bayrağı olduğunu
      vahşeti seven ve gülerek bakan gangaster çocuğu anladı.

Kahraman diye yüceltilen pabuç altlarını,
      burun kıvıracak yerde,
      zafer yumruklarıyla karşılamaya hazırlanan yüreğimi,
      sessiz bir tabanca ile bin kere, milyon kere vurmak, yaralamak
      ve onun hastanede ölüşünü seyretmek istiyorum ben artık.

20.01.1994 Bursa