A-Bir kulum, |
B-Bir abiyim, |
B-Bir evladım, |
C-Bir sevgiliyim, |
A-Bir ümmetim, |
B-Bir öğrenciyim, |
B-Bir ev başkanıyım, |
C-Bir hayalperestim, |
A-Bir ölümlüyüm, |
B-Bir arkadaşım, |
B-Bir akrabayım, |
C-Bir görevliyim, |
A-Bir insanım, |
B-Bir Türk'üm, |
B-Bir yurt talebesiyim, |
C-Bir gencim, |
A-Bir müslümanım, |
B-Bir toplum ferdiyim, |
B-Bir apartman sakiniyim, |
|
A-Bir emanetçiyim. |
B-Bir yolcuyum, |
|
|
Bir, bir bir.......benim.
Bunları aşmak zor. En ağır yükte A şıkları, Allah'a karşı sorumluluklar. Öbür dünya imtihanları.
B şıkları ise bu dünya şahsiyetleri, bunu aşmak da zor.
C de ise düşünce ön planda. Hangi açıdan bakarsam yıkılıyorum.
A şıkları açısından bir şey yapamıyorum. Ne ibadetlerim tam. Ne dünya müslümanların acısını çekiyorum. Ne uykularımı feda edip topluma tebliğ yapıyorum. Ne de kul ve ümmet şuurundayım.
Abilik, arkadaşlık gibi vazifelerim çok zayıf, hepsinde sınıfta kalırım. Sinir ve heyecanla hemen bağırıyor, bol bol kalp kırıyorum. Bundan vazgeçmem lazım ama nasıl?
Hayal dünyam ise geniş, gençliğimi böyle harcadım gittim. Ne bir kulp oldum tutulacak, ne de bir küp olabildim içi dolu.
Yahu ne diye bunları yazıp belgeliyorum ki, öbür dünyada zaten karşıma çıkacak. Belki ibret alırım ama yazarak suçlanırım.
Genellikle dilden çekiyorum. Gıybetle başkalarının günahlarını alıyorum. Kızıp kalp kırıyorum dil yüzünden negatifim. İyiye değil kötüye kullanıyorum. Herşeyi unutup dilime geleni söyledim mi de kader gerçekleşiyor. İnşallah değişirim.
27.06.1993
