Lise hayatım benim karakterimi belirleyen yıllar oldu. Nedense lisede hafız olduğum halde İslam'ın bir savunucusu olamadım. Yine de sınıfta en dindar ben biliniyordum. Lise hayatının bana verdiği en büyük şey karşılıklı fikirlere saygı oldu. En ters fikre bile saygı, bu da karakterimin en belirgin özelliği halinde ve ayrıca İslam'ı en ince şekliyle yaşamak yerine, fikirler ışığında tavizkâr bir tutum. ("Küçüklüğüm" adlı günlüğünden, 10.03.1992)

----------------

Ölüm. Ah ölüm Yolculuk başlayınca aklıma ölüm geliyor. Bu aşkı hayatım boyunca tatmayacağım. Nasıl da başardım. Bunu söylemeyi vallahi öldürmediler. ("Ölüm. Ah Ölüm" adlı günlüğünden, 29.01.1992)

----------------

Bir kitap yazacağım. Aşkı, insanı, erkeği, hayatı, ızdırap ve çileyi öne alan, konu alan, tema yapan bir kitap. Bunun için şimdiden yazmayı öğrenmeye başlamalıyım.. Bir gün ciddi bir insan olacağım. Ciddiyetten yoksun, sadece hayatın akışı ile yaşamak; insan gibi değil, monoton yaşayan sosyalistler, sosyeteler gibi yaşamak yıkıyor beni. Hayatı, ölümü ve aşkı unutamıyorum. Kendimce hayaller kuruyorum. Tebliğ edeceğim, çocuklara İslam'ı öğreteceğim. Hepsine tüm olarak bakacağım. Kitap yazacak, vaazlar verecek ilmi öğrenecek, İslâm'ı yaşayacak ve öğretmen olacağım. ("Hülyalar" adlı günlüğünden, 19.02.1992)

----------------

Aslında ben hastalığın günahlara kefaret olduğunu biliyorum. Ve bu hastalık ile bazı günahlarımın silineceğini düşünüyorum. Bizim evde en sık ben hastalanıyorum. Bunun sebebini bilmiyorum ama en zayıf da ben değilim. ("Hastalık" adlı günlüğünden, 18.09.1992)

----------------

Kimileri ağlarken açılırlarmış. Ben ise yazarken açılacağım herhalde. Bu kalem elimden düşmemeli. Ben insanlar için bir şeyler yazmalıyım. Bunun için okumalıyım ve kültürümü arttırmalıyım. Çok yemek yediğimden çok uyuyor, bu nedenle de vaktimi çar-çur ediyorum. Bu sefer daha bereketli olmasını dileyerek başlıyorum yolculuğuma.. Daha bereketli bir vakit. Bu sayede hem istediklerimi yapacağım, hem de istenilenleri. Allah'ı daha çok zikrettim mi tamamdır. ("Yolculukta.." adlı günlüğünden, ..94)

----------------

Hala yazı yazmak istiyorum. Allah'ım bu günlük yeter artık. Saat 5'e geliyor. Her şeyi bir tarafa bırakmak kötülüğünü işlemek istemiyorum. Bu sözümde samimiyim. ("Samimiyim" adlı günlüğünden, 20.01.1994)